Untitled Document
 
 

 

• 300 กว่าวันของการเป็นแม่ •

 

สวัสดี ลูกรัก

Update พัฒนาการของเมย์หน่อยนะ

พัฒนาการตอนนี้ของหนูคือ เริ่มรำวงได้ ตบมือเป็น ถือขวดนมเองได้

พูดคำว่า แม่ กับ หม่ำ หม่ำได้แล้ว เกาะยืนได้แล้ว

ตั้งไข่ได้นาน เริ่มก้าวเดิน แต่ยังเดินด้วยตัวเองไม่ได้ (อยู่ในกระชังล่ะ ก้าวได้เร็วเลย)

 

จบโหมดพัฒนาการไปแล้ว ที่นี้แม่ขอเขียนความรู้สึกของการเป็นแม่หนูมากว่า

 300 วันน๊ะจ๊ะ

300 กว่าวันของการเป็นแม่

3oo กว่าวัน ที่ได้เป็นแม่ของหนู บอกได้คำเดียวว่า สนุกสุดๆเลยลูก

แม่กับพ่อรอหนูมานานมากนะ เรา 2 คนเข้าข่ายผู้มีบุตรยากลูก ไปหามาหลายหมอมาก

เสียตังค์ไปก็หลายอยู่ ยิ่งเจ็บตัว ไม่ต้องพูดเลย แม่เคยโดยฉีดยา วันเว้นวัน

 สะโพกแม่กลายเป็น "หมอนปักเข็ม" ไปเลย สุดท้ายพ่อกับแม่ก็คิดว่า

สงสัยจะต้องอยู่กันไปสองตายายแล้วล่ะ

เราเลยหยุดไปหาหมอล่ะลูก หนูเชื่อไหม หยุดหาหมอไม่ถึงเดือน หนูก็มาเองเลย

ตอนนั้นแม่คิดว่าเป็นไปไม่ได้หรอก ก็เลยไม่ได้สนใจกับอาการแปลกๆที่เกิดขึ้น

คิดว่าเป็นผลพวงจากการกินเจ แต่พ่อบอกว่าลองตรวจเถอะ

ถ้าไม่ใช่จะได้หาสาเหตุของโรคต่อไป ปรากฏว่าแม่ท้องจริงๆลูก...

10 วันแรกที่รู้จักหนู แม่คิดว่า เด็กไรวะ เลี้ยงยากชะมัด หิวก็ร้อง อิ่มก็ร้อง

นอนก็ไม่เหมือนเรา กลางวันหลับ กลางคืนตื่น แล้วชั้นจะไหวมั้ยเนี่ย

ชั้นก็ง่วงนะ ชั้นอยากหลับบ้าง ตัวอ่อน คอก็ไม่แข็ง อุ้มแล้วจะตกมั้ย

เฮ้อออ เหนื่อยจัง ลูกคนอื่นทำไมไม่เป็นแบบนี้

10 วันต่อมา เออแฮะ เริ่มปรับตัวได้ เริ่มคิดได้ว่า ก็หนูยังพูดไม่ได้

มีอะไรหนูก็ต้องร้องไว้ก่อน  เอ๊ะ!นั่นหนูยิ้ม นี่หน่า เอ๊ะ เฮ้ย เด็กคนนี้ยิ้มได้ด้วยเว้ย

 น่ารักดีนะ อุ้มก็ง่ายขึ้น เออ เออ ถ้าจะไปรอด เราก็เลี้ยงลูกได้เหมือนกันนะ

70 วันต่อมา หนูเริ่มคอแข็ง แม่เริ่มคิดว่าอุ้มหนูไม่ยาก

ที่สำคัญหนูเริ่มนอนเป็นผู้เป็นคนกับเค้าแล้ว แม่ไม่ค่อยเหนื่อยมากเท่าเดิม

แล้วแม่ก็เริ่มผูกพันธ์กับหนู เริ่มรู้ว่าหนูชอบนอนแบบไหน

ช่วงนี้หนูเป็นเด็กเลี้ยงง่ายมาก อิ่มก็หลับ แต่ยังมีเรื่องแหวะนมบ้างเป็นครั้งคราว

(หลังจากนี้ แม่ต้องกลับไปทำงานแล้ว จริงๆที่ผ่านมาตอนกลางวัน

แม่ก็มีคนช่วยเลี้ยงหนูนะลูก  แต่กลางคืนแม่เลี้ยงเอง)

90 วันต่อมา แม่เริ่มลุ้นว่าหนูจะคว่ำเมื่อไหร่ (หนูเป็นเด็กที่คว่ำได้ค่อนข้างช้า

เด็กบางคนก็คว่ำตั้งแต่ 3 เดือน แต่หนูคว่ำได้จริงๆตอนเกือบ 6 เดือนครึ่งค่ะลูก)

วันที่หนูคว่ำได้ แม่ดีใจมาก คิดว่า เฮ้อ นึกว่าหนูจะคว่ำไม่ได้ซะแล้ว

 ที่นี้ พอหนูคว่ำได้ อีกแค่อาทิตย์ต่อมา หนูก็พลิกคว่ำพลิกหงายได้เอง

แถมยังยันตัวขึ้นนั่งได้ แล้วก็เกาะยืนได้ตอน 7 เดือนกว่าๆลูก  

90 วันต่อมา หนูเริ่มตั้งไข่ แล้วก็อยากเดินมาก (ณ ตอนนี้ก็ยังเดินไม่ได้ค่ะ)

 แม่ก็รอลุ้นอยู่ว่าหนูจะเดินได้เมื่อไหร่

ส่วนเรื่องพูด คงต้องลุ้นอีกค่ะ ว่าหนูจะพูดได้ชัดเมื่อไหร่

(ตอนนี้ คำว่าแม่ น่าจะเป็นคำที่หนูพูดบ่อยสุดนะ)

ช่วงนี้อยู่ดีๆหนูก็มีจุดแดงๆขึ้นที่หน้า ตอนแรกคิดว่าแค่ยุงกัด แต่ตุ่มมันโตขึ้นค่ะลูก

 แม่ก็กังวล กลัวมันจะเป็นอะไร เพราะแค่ 5 วัน มันโตขึ้นมากเลยลูก

แม่เลยพาหนูไปหาคุณตาหมอ คุณตาหมอฟันธงว่า มันคือ....

"ปานแดง" ที่เรียกว่า ปานสตอเบอรี่ คุณตาหมอเลยยิงแสงกำจัดมันลูก

(ไว้เล่าต่อถึงวันหลังนะลูก เดี๋ยวมันจะยาวไป)

เห็นมั้ยลูก อยู่กับหนูมีเรื่องต้องลุ้นตลอดเวลา แม่ถึงบอกว่า

 อยู่กับหนูสนุกสุดๆไปเลยค่ะ

 

รักลูกค่ะ

แม่เอง

 

 

     Share

<< วันดีๆว่าด้วยเรื่องวัคซีนของเมย์+น้ำหนักที่ขึ้นน้อยจนน่าใจหาย >>


Posted on Sat 6 Mar 2010 12:39

 

primandpun
 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

น้องเมย์ เด็กดีนะค่ะ แม่ฝ้ายรักหนูมากเลยรู้มั้ย พี่อุ๋มขอบอก
พี่อุ๋มอิ๋ม   
Wed 24 Mar 2010 19:10 [1]